

Zakopane bokashi: zwierzęta, szczury, nierozłożone odpadki, żółknące rośliny – co robić?

Wiadro dobrze przefermentowało, zakopali je Państwo w ogrodzie… i coś jest nie tak. W nocy pojawił się wygrzebany dołek, obierki po miesiącu są wciąż całe, zapach nie znika albo rośliny obok miejsca zakopania żółkną. Takie sytuacje zdarzają się często i niemal zawsze łatwo je naprawić.
Większość z nich wynika z trzech czynników: głębokości, wymieszania z ziemią oraz czasu, jaki daje się glebie na wykonanie swojej pracy. Oto jak rozpoznać każdy problem i mu zaradzić – przy okazji przypominamy, co naprawdę wiadomo, a czego nie wiadomo, o zwierzętach i bokashi.
Zwierzę wykopało bokashi
Psy, koty, lisy, borsuki, wrony czy sroki: wiele zwierząt lubi grzebać w świeżo poruszonej ziemi, a bokashi przez kilka dni zachowuje zapach sfermentowanego jedzenia. Jeśli zwierzę je wykopało, to niemal zawsze dlatego, że leżało zbyt płytko, zostało złożone w jednej bryle lub było niewystarczająco przykryte.
Zakopujcie Państwo na głębokość 20–30 cm, nigdy zaledwie kilka centymetrów pod powierzchnią.
Mieszajcie je z 2–3-krotną objętością ziemi, zamiast wysypywać zawartość wiadra na kupkę: zapach szybciej się ulatnia.
Zasypcie całkowicie, tak aby nic nie było widać, udepczcie i przykryjcie liśćmi lub ściółką.
Zabezpieczcie miejsce przez pierwsze dwa tygodnie: kawałek siatki, stara deska, płyta lub gruba agrowłóknina położone płasko często wystarczą, by zniechęcić najbardziej ciekawskich.
Jeśli zwierzę już kopało, zbierzcie rozrzucone kawałki, umieśćcie je z powrotem na dnie z odrobiną ziemi, wymieszajcie, zasypcie i zabezpieczcie. Całą metodę opisujemy szczegółowo w poradniku Zakopywanie bokashi w ogrodzie.
Rada EmyJeśli mają Państwo psa, który lubi kopać, zakopujcie bokashi w części ogrodu, do której nie ma dostępu, albo przykryjcie to miejsce siatką na czas przemiany. Świeżo zakopane bokashi zawiera resztki posiłków, czasem kości, cebulę lub czekoladę, których lepiej nie dawać mu zjeść.
Bokashi a szczury: co naprawdę wiadomo
Często można przeczytać, że bokashi nie interesuje szczurów. Rzeczywistość jest bardziej złożona. O ile nam wiadomo, nie ma żadnych badań na ten temat. To przekonanie opiera się na prawdopodobnym rozumowaniu: dobrze przefermentowane bokashi jest kwaśne, pachnie kwaśno, a nie jak gnijące jedzenie, więc prawdopodobnie jest mniej atrakcyjne niż sterta resztek z posiłków. Doświadczeni praktycy przyznają jednak, że głodny gryzoń może się nim jak najbardziej zainteresować.
Nasze stanowisko: dobrze przefermentowane, dobrze zakopane i dobrze wymieszane z ziemią bokashi jest mniej atrakcyjne, i nic ponadto. Jeśli wiedzą Państwo, że w okolicy lub w ogrodzie pojawiają się szczury:
zakopujcie co najmniej na 30 cm, a głębiej, jeśli gleba na to pozwala: doświadczeni praktycy w miejscach z gryzoniami schodzą nawet do 40–50 cm, a w przypadku surowych resztek kuchennych poradniki kompostowania rowowego zalecają 30–45 cm ziemi na wierzchu;
nigdy nie zakopujcie wiadra, w którym fermentacja się nie udała;
przez pierwsze tygodnie połóżcie na tym miejscu siatkę o drobnych oczkach;
unikajcie miejsc w pobliżu znanych kryjówek gryzoni (stos drewna, gęsty żywopłot, szopa);
albo dokończcie przemianę w zamkniętym pojemniku, np. w dużej skrzyni z ziemią z pokrywą (zob. poradnik Nie masz ogrodu? Co zrobić z bokashi) lub w kompostowniku obrotowym.
Więcej o gryzoniach w ogrodzie znajdą Państwo w naszym poradniku kompostowania, który poświęca im osobny artykuł: szkodniki w kompostowniku.
Czy wiesz, że?Bokashi nie jest środkiem odstraszającym. To fermentacja, a potem staranne zakopanie sprawiają, że jest mniej atrakcyjne niż obierki pozostawione na wierzchu. Nieudane wiadro, które cuchnie zgnilizną, przyciąga tak samo jak kosz na śmieci.
Odpadki są wciąż widoczne po miesiącu
Przede wszystkim spokojnie: to normalne, że zostaje kilka twardych kawałków. Kości, pestki, kolby kukurydzy, skorupki jajek, grube skórki cytrusów czy łodygi kapusty potrzebują znacznie więcej czasu niż reszta. Zwłaszcza kości mogą rozkładać się miesiącami, a nawet dłużej. Jeśli na nie Państwo trafią, rozgniećcie je lub połamcie i zakopcie ponownie: nie przeszkadzają w uprawach.
Jeśli natomiast po miesiącu niemal cała zawartość jest wciąż rozpoznawalna, przemiana została spowolniona. Typowe przyczyny:
Zimna gleba: latem często wystarczą dwa–trzy tygodnie; wiosną i jesienią, w chłodnej glebie, trzeba liczyć do sześciu tygodni, czasem dłużej; w środku zimy niemal nic się nie dzieje aż do odwilży.
Gleba ubita, bardzo gliniasta lub przeciwnie – piaszczysta i uboga: życie glebowe jest w niej mniej aktywne albo powietrze słabo krąży.
Zbita bryła złożona na dnie dołka, bez wymieszania z ziemią.
Zbyt dużo bokashi w jednym miejscu lub kolejne wiadra zakopywane wciąż w tym samym dołku.
Jak pobudzić rozkład: rozkopcie miejsce, posiekajcie zawartość szpadlem, mieszając ją ze świeżą ziemią, dodajcie w miarę możliwości jedną–dwie łopaty dojrzałego kompostu lub suchych liści, a następnie zasypcie. Wiosną ciemna folia lub agrowłóknina położona na kilka tygodni ogrzewa glebę i przyspiesza proces. Kolejne wiadra rozmieszczajcie w kilku różnych miejscach.
Rośliny żółkną lub nasiona nie kiełkują
Świeże bokashi jest bardzo kwaśne i bogate w sole oraz amon. Dopóki gleba go nie przetworzy, może uszkadzać korzenie, które się z nim stykają. Rośliny, które żółkną lub więdną, albo nasiona, które nie kiełkują nad miejscem zakopania, niemal zawsze mają jedną z tych przyczyn:
Zbyt szybkie sadzenie, mniej niż dwa tygodnie po zakopaniu, lub jeszcze wcześniej w zimnej glebie;
Zbyt skoncentrowane bokashi, słabo wymieszane z ziemią lub wcale;
Bezpośredni kontakt z korzeniami, bo bokashi zakopano u stóp rosnącej już rośliny;
Sok z bokashi użyty w czystej postaci lub zbyt słabo rozcieńczony. Sok trzeba zawsze rozcieńczać, co najmniej 1 do 100, i wylewać na glebę, nigdy na liście: zob. poradnik Sok z bokashi.
Co robić? W przypadku rośliny w gruncie podlewajcie normalnie, nie dodając niczego innego, i dajcie glebie czas: kwasowość zwykle znika w ciągu kilku tygodni. W przypadku siewu wysiejcie ponownie obok lub odczekajcie jeszcze dwa–trzy tygodnie. Roślinę w doniczce przesadźcie do świeżego podłoża, a mieszankę z bokashi zostawcie jeszcze do odleżenia przed ponownym użyciem.
Warto zapamiętaćCo najmniej dwa tygodnie czekania, najlepiej trzy lub cztery, dłużej w zimnej glebie lub w doniczce; bokashi zawsze dobrze wymieszane z 2–3 objętościami ziemi; i nigdy w bezpośrednim kontakcie z korzeniami.
Zapach utrzymuje się w glebie
Dobrze przefermentowane i dobrze zakopane bokashi po kilku godzinach prawie nie pachnie na powierzchni. W glebie jego kwaśny zapach powinien zniknąć w ciągu jednego–dwóch tygodni: to zresztą dobry znak, że miejsce jest gotowe. Jeśli zapach się utrzymuje lub ziemia cuchnie zgnilizną:
- bokashi było prawdopodobnie zbyt skoncentrowane, zbyt płytko zakopane lub zakopane w bryle w zimnej i przemoczonej glebie;
- albo fermentacja w wiadrze się nie udała, co widać po gnilnym zapachu i kolorowej pleśni (zob. poradnik Pleśń w bokashi).
Rozkopcie miejsce, dodajcie ziemi, rozłóżcie i wymieszajcie zawartość na większej powierzchni, a następnie zasypcie. W dobrze napowietrzonej i nieprzemoczonej glebie zapach szybko znika.
Dobre nawyki
Zakopujcie wyłącznie wiadra, które pachną kwaśno, po co najmniej dwóch tygodniach fermentacji.
Kopcie na głębokość 20–30 cm, w odległości około trzydziestu centymetrów od korzeni.
Mieszajcie bokashi z 2–3-krotną objętością ziemi, nigdy nie zostawiajcie go w bryle.
Zasypcie całkowicie, przykryjcie i zabezpieczcie miejsce, jeśli w pobliżu kręcą się zwierzęta.
Przy każdym wiadrze zmieniajcie miejsce.
Przed sadzeniem odczekajcie co najmniej dwa tygodnie, dłużej, gdy gleba jest zimna.
Jeśli ogród się do tego nie nadaje, dokończcie przemianę w kompostowniku dobrze przykrytym materiałem brązowym: zob. poradnik Bokashi a kompost ogrodowy.
Podsumowanie
Większość problemów po zakopaniu ma prostą przyczynę. Kopiące zwierzę świadczy o tym, że bokashi leży zbyt płytko lub jest źle przykryte: zakopujcie na 20–30 cm, mieszajcie z ziemią i zabezpieczajcie miejsce przez dwa tygodnie. Jeśli chodzi o szczury, dobrze przefermentowane bokashi jest mniej atrakcyjne, ale nie jest przed nimi bezpieczne: w miejscach zagrożonych drobna siatka lub zamknięty pojemnik. Odpadki wciąż nierozłożone po miesiącu wskazują na zimną lub ubitą glebę albo źle wymieszaną bryłę. Cierpiące rośliny niemal zawsze posadzono zbyt wcześnie lub zbyt blisko skoncentrowanego bokashi. Odrobina cierpliwości i dobre wymieszanie z ziemią – i wszystko wraca do normy.
Prosimy zeskanować kod lub odwiedzić gospodarstwomoutta.pl/przewodnik: wszystkie nasze praktyczne karty z linkami do wymienionych produktów.





































