

Udane kiszonki z EM Silage: fermentacja, dawka i dobre praktyki

Zakiszanie pozwala przez wiele miesięcy przechowywać trawę, kukurydzę lub zboża zebrane w stanie wilgotnym dzięki fermentacji bez dostępu powietrza. Dobrze przygotowana kiszonka jest stabilna i chętnie pobierana przez zwierzęta. Nieudana nagrzewa się, pleśnieje, traci część wartości, a nawet może stać się niebezpieczna dla zwierząt.
Konserwanty biologiczne, czyli zakiszacze, pomagają fermentacji ruszyć szybko i we właściwym kierunku. Należy do nich EM Silage, który wyróżnia się tym, że łączy bakterie kwasu mlekowego z drożdżami. Oto jak go stosować, co mówią badania i dlaczego to technika zakładania silosu pozostaje zdecydowanie najważniejszym czynnikiem.
Zasada: fermentacja mlekowa i spadek pH
Silos przechodzi przez kilka faz. Tuż po napełnieniu między źdźbłami pozostaje powietrze: komórki roślinne nadal oddychają, a mikroorganizmy zużywają cukry, wydzielając ciepło. Ta faza powinna być jak najkrótsza, najlepiej poniżej 24 godzin.
Gdy tlen się wyczerpie, pałeczkę przejmują bakterie kwasu mlekowego. Przekształcają cukry zawarte w paszy w kwas mlekowy, a pH spada. Ta fermentacja trwa około dwóch tygodni. Zwykle przyjmowane wartości docelowe pH to 3,8–4,2 dla kukurydzy, poniżej 4,5 dla traw i poniżej 4 dla roślin motylkowych. Na tym etapie silos pozostaje stabilny, dopóki jest szczelny.
Zagrożenie powraca po otwarciu. Wraz z powietrzem dzikie drożdże zaczynają zużywać kwas mlekowy, pH rośnie, pojawiają się pleśnie, a pasza się nagrzewa. Straty mogą sięgać 8–9% suchej masy tygodniowo przy wzroście temperatury o 5 °C.
Czy wiesz, że?Kuchenne bokashi opiera się na tej samej idei co kiszonka: fermentacji mlekowej bez dostępu powietrza, która zakwasza materiał i go konserwuje. To, co hodowca robi z tonami paszy, ogrodnik robi z wiaderkiem bokashi.
Po co dodawać zakiszacz?
Pasza naturalnie zawiera bakterie kwasu mlekowego, ale nie zawsze w wystarczającej liczbie i nie zawsze najskuteczniejsze. Zakiszacz od samego początku wprowadza ich liczną populację. Wyróżnia się dwie główne grupy:
- bakterie homofermentatywne, które wytwarzają niemal wyłącznie kwas mlekowy: pH szybko spada, a straty w silosie maleją;
- bakterie heterofermentatywne, które wytwarzają również kwas octowy: hamuje on drożdże i poprawia stabilność tlenową paszy po otwarciu silosu.
Działanie zakiszaczy z bakteriami kwasu mlekowego jest dobrze udokumentowane. W badaniu laboratoryjnym opublikowanym w 2013 roku, przeprowadzonym na trawie i kukurydzy, końcowe pH trawy wyniosło 4,55 bez zakiszacza i 3,89–4,15 z zakiszaczem, a straty suchej masy spadły z 6,3% do 4,0–5,8%. Kiszonka z traw bez dodatku zaczęła się nagrzewać po 96 godzinach na powietrzu, wobec 162 godzin i więcej w przypadku partii z zakiszaczem. Uwaga: badanie dotyczyło klasycznych zakiszaczy z bakteriami kwasu mlekowego, a nie produktu EM.
Zakiszacz jest przydatny przede wszystkim w trudnych warunkach: przy zbyt wilgotnej trawie, roślinach motylkowych (lucerna, koniczyna), które zakwaszają się wolniej, lub kukurydzy skłonnej do nagrzewania się podczas wybierania.
EM Silage: skład i dawka
Według producenta EM Silage to żywy płyn złożony z homo- i heterofermentatywnych bakterii kwasu mlekowego oraz hodowlanych drożdży. Jest przeznaczony do traw, kukurydzy, mieszanek zbożowo-strączkowych, zbóż niedojrzałych i wilgotnego ziarna. Instrukcja nie podaje szczepów.
Obecność drożdży jest nietypowa: w silosie to właśnie dzikie drożdże wywołują nagrzewanie po otwarciu. Producent twierdzi, że jego hodowlane drożdże zajmują miejsce niepożądanych drożdży, a kwas octowy wytwarzany przez jego bakterie uzupełnia ten efekt. Nie znaleźliśmy niezależnego badania, które by to potwierdzało.
Dawka
Aktualna instrukcja producenta podaje 80 ml EM Silage na tonę świeżej paszy, rozcieńczone w co najmniej 4 litrach wody na tonę, aby równomiernie rozprowadzić produkt. W przypadku bardzo suchej paszy, powyżej 45% suchej masy, zaleca większą ilość cieczy, co najmniej 40 litrów na hektar. Opakowanie bag-in-box o pojemności 20 litrów wystarcza więc na około 250 ton. Produkt zachowuje trwałość przez rok w oryginalnym opakowaniu. Zawsze sprawdzaj dawkę na etykiecie swojej partii.
Stosowanie
- Rozcieńczaj w wodzie niechlorowanej, która chroni żywe mikroorganizmy.
- Stosuj podczas zbioru, równomiernie: za pomocą dozownika na sieczkarni lub opryskując każdą warstwę paszy trafiającą do silosu.
Rada EmyPrzygotuj roztwór rano w dniu zbioru, w ilości obliczonej na cały dzień, i trzymaj zbiornik w cieniu. Mieszanina żywych mikroorganizmów nagrzewająca się na słońcu w opryskiwaczu traci część swojej wartości.
Ugnieść, przykryć, odczekać
Żaden zakiszacz nie naprawi źle przeprowadzonego zakiszania. Najważniejsze punkty:
Zbierać przy właściwej zawartości suchej masy: około 30–35% w przypadku kukurydzy; w przypadku traw co najmniej 30%, najlepiej 35–40%, po szybkim podsuszeniu przez 24–48 godzin. Powyżej 45% ugniatanie staje się trudne.
Kosić na wysokości co najmniej 7 cm, aby nie zbierać ziemi, która jest źródłem niepożądanych fermentacji.
Ciąć krótko, tym drobniej, im bardziej sucha jest pasza: lepiej się wtedy ugniata.
Ugniatać cienkimi warstwami, najwyżej 30 cm, nieprzerwanie przez cały czas napełniania.
Szybko zamknąć: mniej niż 24 godziny od rozpoczęcia napełniania do przykrycia, z cienką folią bezpośrednio na paszy, grubą folią na wierzchu i starannym obciążeniem.
Odczekać do końca fermentacji, czyli co najmniej dwa tygodnie, przed otwarciem.
Stabilność po otwarciu silosu
Po otwarciu silosu zasada jest taka, by wybierać paszę na tyle szybko, żeby powietrze nie zdążyło nagrzać czoła silosu: co najmniej 10 cm dziennie zimą i 20 cm latem.
Odcinaj równo, bez wyrywania, aby czoło pozostało gładkie i zwarte.
Nie zostawiaj wybranej paszy u podstawy silosu.
Regularnie sprawdzaj, czy czoło się nie nagrzewa i nie pachnie stęchlizną ani ostrym octem.
Usuwaj każdą spleśniałą część: spleśniała lub źle przefermentowana kiszonka może wywołać choroby zwierząt.
Do samej dawki pokarmowej TMR producent oferuje również Organofresh EM, dodawany do wozu paszowego, według niego w ilości 1–2 litrów na tonę dawki. Ma on ograniczać nagrzewanie się dawki między przygotowaniem a skarmieniem.
Co mówią badania o EM i kiszonkach
Zakiszanie należy do zastosowań, w których działanie EM uznaje się za prawdopodobne, ponieważ chodzi właśnie o fermentację mlekową. Dane dotyczące samych produktów EM są jednak ograniczone:
- Badanie zlecone przez producenta i przeprowadzone w 2015 roku w gospodarstwie doświadczalnym na podsuszonej trawie o zawartości 33% suchej masy, przy dawce 80 ml na tonę, nie wykazało żadnej różnicy w pH, azocie amonowym ani w drożdżach i pleśniach. Stabilność tlenowa i zawartość białka były natomiast istotnie lepsze niż w partii kontrolnej.
- Starsze badania, opisywane przez prasę rolniczą, dały zróżnicowane wyniki: w niektórych przypadkach niższe pH i dłuższa stabilność kiszonki po otwarciu; w innych, przy podobnym produkcie, efekt zależny od suchej masy: niekorzystny przy bardzo wilgotnej trawie o 26%, korzystny przy 30%, zerowy przy 34%.
- Specjaliści od kiszonek wyrażali żal, że dokładny skład EM nie jest publikowany, co uniemożliwia porównanie tych produktów z klasycznymi zakiszaczami.
Warto zapamiętaćKorzyści z zakiszaczy z bakteriami kwasu mlekowego są potwierdzone; korzyści z EM Silage opierają się na kilku badaniach, w tym jednym zleconym przez producenta. W każdym przypadku zakiszacz poprawia dobrze przeprowadzone zakiszanie: nie uratuje paszy zbyt wilgotnej, źle ugniecionej lub źle przykrytej.
Aby zrozumieć rolę różnych mikroorganizmów w fermentacji, zajrzyj do naszego artykułu jak działają EM, a przegląd dowodów znajdziesz w artykule co nauka mówi o EM. Pasze fermentowane z EM przeznaczone bezpośrednio dla przeżuwaczy przedstawiamy w artykule pasze fermentowane dla koni i bydła.
Podsumowanie
Dobra kiszonka wymaga szybkiej fermentacji mlekowej bez dostępu powietrza, a następnie wybierania na tyle szybkiego, by uniknąć nagrzewania. Zakiszacze z bakteriami kwasu mlekowego pomagają obniżyć pH, ograniczyć straty i poprawić stabilność tlenową: to dobrze udowodnione. EM Silage łączy bakterie kwasu mlekowego z drożdżami, według aktualnej instrukcji dawkuje się go w ilości 80 ml na tonę rozcieńczone w co najmniej 4 litrach wody i stosuje równomiernie podczas zbioru. Dostępne badania tego produktu są obiecujące, jeśli chodzi o stabilność tlenową, ale nieliczne. Kluczowe pozostają: zbiór przy właściwej zawartości suchej masy, ugniatanie, szybkie przykrycie i odpowiednie tempo wybierania.
Prosimy zeskanować kod lub odwiedzić gospodarstwomoutta.pl/przewodnik: wszystkie nasze praktyczne karty z linkami do wymienionych produktów.





































