
Jak uruchomić wermikompostownik krok po kroku?
Dobre uruchomienie wermikompostownika to najlepszy sposób, by zapewnić sobie sukces na dalszym etapie. Miejsce, ściółka, cierpliwość w pierwszych dniach – oto wszystko, co warto wiedzieć, aby start się udał.
Wybór odpowiedniego miejsca
Temperatura – kluczowy czynnik
Dżdżownice kompostowe pracują wydajnie w temperaturze od 15 do 25 °C. Poniżej 15 °C ich aktywność spada, a poniżej 5 °C zapadają w stan spoczynku i przestają przetwarzać materię. Skrajne temperatury – poniżej 0 °C lub powyżej 45 °C – mogą być dla nich zabójcze. Wermikompostownik można ustawić zarówno w pomieszczeniu (pralnia, klatka schodowa, korytarz, salon), jak i na zewnątrz, w zależności od dostępnej przestrzeni, jednak czasem trzeba go przenosić w zależności od pory roku, aby utrzymać odpowiednie warunki. Ochronę przed zimnem i upałem opisujemy szczegółowo w osobnym poradniku.
Warunki atmosferyczne i wentylacja
Jeśli wermikompostownik stoi na zewnątrz, unikaj bezpośredniego nasłonecznienia (unikaj wystawy południowej) i chroń go przed deszczem, który mógłby zatopić dżdżownice, przedostając się przez otwory wentylacyjne w pokrywie i zbyt szybko podnosząc wilgotność. Zadbaj też o dobrą cyrkulację powietrza w pomieszczeniu, w którym się znajduje: rozkład materii potrzebuje tlenu, aby przebiegał prawidłowo.
Przygotowanie ściółki
Ściółka to przestrzeń życiowa dżdżownic na starcie – i ich pierwsze źródło pożywienia. Powinna pozostać lekka, aby była dobrze napowietrzona, a jednocześnie zatrzymywać wilgoć niezbędną do przeżycia dżdżownic.
Ściółka dołączona do wermikompostownika
Jeśli do wermikompostownika dołączono ściółkę z włókna kokosowego, zanurz ją w co najmniej dwóch litrach letniej wody na 15 minut, aż się rozpadnie. Rozkrusz zbite jeszcze kawałki i wymieszaj, aby uzyskać jednolitą strukturę – wilgotną jak wyciśnięta gąbka, ale nie przemoczoną. Wsyp połowę do pierwszej skrzynki, tak aby wypełnić ją do połowy, a drugą połowę zachowaj: posłuży Ci później jako źródło materii węglowej.
Własnoręcznie przygotowana ściółka
Możesz też przygotować własną ściółkę z kartonu – wykorzystaj na przykład opakowanie po wermikompostowniku – pociętego na małe kawałki o wielkości od 2 do 5 cm, wypełniając nią połowę tacy. Następnie spryskaj ją wodą, aż uzyskasz tę samą konsystencję wyciśniętej gąbki.
Zasiedlenie dżdżownic
Najpierw połóż na dnie pierwszej skrzynki kawałek kartonu przycięty do jej kształtu, aby ściółka nie przesypywała się do pojemnika zbierającego herbatkę kompostową. Na wierzch dodaj wilgotną ściółkę, wypełniając skrzynkę do połowy, a następnie wsyp dżdżownice. Zostaw wermikompostownik otwarty, bez pokrywy, na około dziesięć minut: dżdżownice są wrażliwe na światło, więc same zagrzebią się w ściółce.
Pierwszy tydzień: cierpliwość
Radzimy, aby już przy zasiedlaniu dodać garść fusów z kawy i trochę obierek owoców: dżdżownice uwielbiają cukier, a fusy z kawy pomagają zneutralizować zbyt mocno chlorowaną wodę. Następnie odczekaj około tygodnia, zanim dodasz kolejne odpadki, aby dżdżownice przyzwyczaiły się do nowego środowiska. Nie martw się: nie umrą z głodu, ponieważ ściółka i podłoże, w którym były transportowane, stanowią dla nich pożywienie w tym okresie aklimatyzacji.
Rada Willy'egoNajczęstszym błędem początkujących jest przekarmianie wermikompostownika od samego początku. Dżdżownice zjadają dziennie około połowy swojej masy: zanim dołożysz więcej, sprawdź, czy zjadły już ostatnie odpadki, które im dałeś.
Pierwsze porcje odpadków
Po pierwszym tygodniu możesz zacząć karmić dżdżownice – stopniowo. Zacznij od niewielkiej ilości, mniej więcej garści odpadków rozłożonych na powierzchni ściółki, zamiast wrzucać wszystko w jedno miejsce. Przed każdą kolejną porcją sprawdź stan poprzedniej: jeśli odpadki zniknęły lub są wyraźnie nadjedzone, następnym razem możesz dać nieco więcej; jeśli zostało ich jeszcze sporo, odczekaj kilka dni dłużej, zanim dołożysz.
Populacja dżdżownic rośnie z miesiąca na miesiąc, dzięki czemu będziesz mógł odpowiednio, niemal naturalnie, zwiększać ilość dodawanych odpadków. Lepiej na początku lekko niedokarmiać, niż przeciążyć środowisko nadmiarem świeżych odpadków, które mogłyby fermentować i zaburzyć równowagę ściółki, zanim populacja dżdżownic zdąży się do nich dostosować. Powolny start wermikompostownika jest zupełnie normalny: rozkręcanie się trwa kilka tygodni, a nie kilka dni. Przyjmuje się zazwyczaj, że dżdżownice osiągają docelową liczebność po 5–7 miesiącach, w zależności od wielkości wermikompostownika.
Rola maty nawilżającej
Umieszczona pod pokrywą, bezpośrednio na najświeższych odpadkach, mata nawilżająca pełni dwie praktyczne funkcje: utrzymuje wilgoć na powierzchni, jednocześnie pozwalając na cyrkulację powietrza – dzięki czemu dżdżownice mają wrażenie, że znajdują się tuż pod powierzchnią gleby, jak w naturze – oraz ogranicza muszkom dostęp do świeżych odpadków. Nie trzeba jej nawilżać na początku: nasiąka naturalnie w kontakcie z odpadkami.
Jaki materiał wybrać?
Sprawdzi się kilka materiałów: brązowy, niezadrukowany karton – darmowy i łatwy do przycięcia na wymiar skrzynki, ale wymagający częstej wymiany; włókno konopne, często dołączane do wermikompostowników dostępnych w sprzedaży, do wymiany co dwa–trzy miesiące; tkanina jutowa, trwalsza; albo stara bawełniana tkanina (ścierka do podłogi, T-shirt), pod warunkiem że nie zawiera detergentów ani substancji syntetycznych. Gdy mata dobrze się rozłoży, możesz ją rozkruszyć i wymieszać z odpadkami: posłuży wtedy jako źródło materii węglowej.
Czy wiesz, że?Mata nawilżająca to nic innego jak miniaturowa leśna ściółka: sprawia, że dżdżownice czują się tak, jakby wciąż były tuż pod powierzchnią, czyli tam, gdzie czują się najlepiej.
Co dalej?
Twój wermikompostownik jest gotowy do pracy. Aby dokładnie wiedzieć, czym go karmić – a czego lepiej unikać – zajrzyj do naszego poradnika Dieta dżdżownic Jeśli nie masz jeszcze dżdżownic, najpierw przeczytaj poradnik Jakie dżdżownice wybrać do wermikompostownika?
































